د واڼې او ټانک تر منځ د "شاهور تنګي" دره د سرحدي جګړو یو له تر ټولو خطرناکو او تاریخي ځایونو څخه ده. د دې درې لوړو او مخامخ چټانونو د یرغلګرو پوځونو لپاره تل یوه لویه لومه جوړه کړې وه.
په دې دره کې لومړی ستر برید په ۱۹۲۱ کې وشو، خو تر ټولو لویه بریا په اپریل ۱۹۳۷ کې د نامتو مسید مشر کونیا خان په مشرۍ ترلاسه شوه. مجاهدین د درې په داسې لوړو برخو کې ځای پر ځای شوي وو چې د برتانوي زغره والو موټرو ماشین ګڼونو هلته کار نشو کولی. په دې برید کې د ۵۰ موټرو کاروان وسوځول شو او ۵۲ پوځیان ووژل شول.
په اکتوبر ۱۹۴۷ کې د هندوستان د وېش پر مهال، اپریدو ځوانانو د خپل "ننګ" او پښتونولۍ له مخې په همدې دره کې د سکھ او ګورکه سرتیرو ساتنه وکړه او هغوی یې په سلامتۍ سره له سیمې وایستل.
په ۱۹۹۳ کې جیمز سپین د دې درې څخه په تیریدو ولیکل چې د شاهور تنګي لوړ چټانونه تر ننه د پښتنو د بې سارې میړانې او عسکري حکمت شاهدان دي.
سرچینې
- 1.Pathans of the Latter Day — James W. Spain, Chapter 7: Waziristan: Less Dark and Bloody
- 2.The Frontier Scouts — Charles Chenevix Trench